جراحی پروتز سینه

جراحی پروتز سینه

یکی از روش های بزرگ کردن و خوش فرم کردن سینه های جراحی پروتز سینه می باشد. پروتزها انواع مختلفی دارند.پزشکان قبلا از پروتزهای نرمال سالین برای افراد استفاده می کردند اما این پروتزها مشکلات زیادی را برای بیماران ایجاد کرد. پروتزهای نرمانسالین در اثر فشار و ضربه می ترکیدند و مشکلات زیادی را برای آنها ایجاد می کردند. امروزه با پیدایش پروتزهایی از جنس سیلیکون تمام این مشکلات و نگرانی ها برطرف شده است. این پروتزها باید بر اساس شرایط بیمار به صورت استاندارد انتخاب شوند تا مشکلی برای وی ایجاد نشود. پروتزها معمولا زیر غده پستان و یا ممکن است زیر عضله پستان جای گذاری شوند بنابراین هیچ مشکلی جهت شیردهی ایجاد نمی کنند.

جراحی پروتز سینه

جراحی پروتز سینه

انواع مختلف پروتز سینه

  • گرد یا راند
  • قطره اشکی یا آناتومیکال

پروتز های قطره اشکی: بیشتر در افرادی که می خواهند فرم سینه هایی طبیعی داشته باشند، استفاده می شود. در اکثر مواقع پروتز بعد از جراحی های سرطان یا ماستکتومی کاربرد بیشتری دارد و در افرادی که مختصری افتادگی سینه دارند این نوع پروتز کاربرد بیشتری دارد و بهتر جواب می دهد.

پروتزهای گرد: عرض و طول پروتزهای راند یا گرد یکسان است و هیچ اختلافی بین قطب فوقانی و قطب تحتانی پروتز وجود ندارد. معمولا از این پروتزها بیشتر استفاده می شود.

محل انجام پروتز سینه

به طور کلی پروتز سینه از سه ناحیه انجام می شود:

  • دور هاله سینه
  • زیر بغل
  • چین تحتانی سینه که این ناحیه شایع ترین محل برای انجام پروتز می باشد.

چه کسانی کاندیدای استفاده از پروتز سینه می باشند؟

  • افرادی که دچار آنومالی های مادرزادی سینه بعد از جراحی های برداشتن سینه به علت سرطان سینه شده اند.
  • افرادی که سینه های کوچکتری دارند و میخواهد سینه های بزرگتری بعد از عمل داشته باشند.
  • کسانی که بعد از دوران شیردهی دچار افتادگی سینه شده اند.

نکته های مهم در انتخاب پروتز سینه

  • پروتزها نباید بزرگ انتخاب شوند، علیرغم اینکه بسیاری از بیماران خواهان استفاده از پروتزهای خیلی بزرگ می باشند اما عوارض این کار می تواند بسیار وخیم باشد زیرا پوست به اندازه کافی کشش ندارد تا پروتز در آنجا قرار بگیرد و ممکن است پس از مدتی فرد دچار عارضه می شود.
  • پروتزها به دو نوع سافت و تکسچر تقسیم می شوند: لبه های پروتز تکسچر حالتی زبر دارند و سطح پروتزهای سافت کاملا صاف می باشد. پروتزهای سافت به دلیل انقباضات کپسولی عوارض بیشتری نسبت به پروتزهای تکسچر دارند.
  • پروتزها علاوه بر طول و عرضی مقداری بیرون زدگی نیز دارند. این بیرون زدگی ها به معنای این است که نمی توان یک پروتز بزرگ را داخل سینه کوچک جا داد زیرا پوست با میزان بیرون زدگی پروتز تطابق ندارد و بعد از مدتی به پروتز فشار وارد می کند.

تداخل پروتز سینه و شیردهی

یکی از سوالات شایعی که در انجام عمل پروتز سینه مطرح می شود این است که آیا پروتز سینه با شیردهی تداخلی دارد یا خیر؟ جواب کاملا منفی می باشد. مادرانی که تحت عمل جراحی پروتز سینه قرار می گیرند به راحتی می توانند به فرزندان خود شیر بدهند. با بررسی های انجام شده ثابت شده که میزان سیلیکونی که از شیر ترشح می شود در خانم هایی که پروتز گذاشته اند و خانم هایی که پروتز نگذاشته اند یکسان است بنابراین خطری متوجه نوزاد نمی شود.

سوال دیگری که در این باره مطرح است این است که آیا در دوران بارداری یا شیردهی می توان جراحی پروتز سینه را انجام  داد ؟ حداقل باید ۶ ماه از پایان بارداری بگذرد و خانم هایی که شیردهی انجام می دهند باید ۶ ماه بعد از قطع شیردهی اقدام به جراحی پروتز سینه کنند.

عوارض پروتزهای سینه

عوارض پروتز سینه بسیار نادر است اما شایع ترین عارضه آن جابجایی پروتز است که بعد از مدتی ممکن است اتفاق بیفتد که پزشک می تواند آن را دوباره به جای خود برگرداند. یکی دیگر از عوارض پروتز سینه ایجاد انقباضات کپسولی است که معمولا بعد از یک سال ایجاد می شود به این صورت که بیمار بعد از جای گذاری پروتز احساس می کند بخشی از سینه دچار سفتی شده است و پس از لمس متوجه می شود قسمت هایی از سینه سفت شده است. در این موارد پروتز برداشته می شود و بعد از گذشت مدتی پزشک دوباره همان پروتز را می تواند جای گذاری کند.

جهت دریافت مشاوره از دکتر حدادی می توانید با شمار ۰۹۲۱۳۵۸۵۴۵۶ تماس حاصل نمایید .

 

ارسال پاسخ

چهار × پنج =

Call Now Button